Адказ на гэтае пытанне гучыць асабліва моцна напярэдадні Дня народнага адзінства. Для нас, беларусаў, — гэта памяць аб гераічным мінулым, агульная адказнасць за будучыню, цяпло роднай хаты. Мы пацікавіліся, якім сэнсам напоўнены гэты дзень для нашых землякоў. Вось што яны расказалі.

Валянціна Андрэеўна КАРАНКЕВІЧ, 90-гадовы жыхар Кіраўска:
– Што для мяне значыць Дзень народнага адзінства сёння?.. Каштоўнасць беларусаў як нацыі заўсёды была ў працавітасці і павазе да каранёў.
Нашы гарады і вёскі адноўлены пасля вайны з руін, радуюць дагледжаныя палі, эфектыўна працуюць сучасныя прадпрыемствы. Усё гэта створана рукамі беларусаў, якія прывыклі працаваць сумленна. Адзначаючы 17 верасня, мы гаворым усяму свету: паглядзіце, мы адзіныя. Пакуль мы памятаем той вераснёўскі дзень, пакуль шануем старых, заваёвы і дасягненні папярэдніх пакаленняў, Беларусь будзе стаяць непарушна.
Дай Бог здароўя ўсім, каб бераглі гэты спакой!

Ігар Кузняцоў, дырэктар СГФ «Чыгірынка» РУП «Беларуснафта-Магілёўаблнафтапрадукт»:
– Дзень народнага адзінства – адносна маладое дзяржаўнае свята, але з вялізным сэнсам. Гісторыя неаднаразова паказвала: калі народ раз’яднаны, ён уразлівы. Уз’яднанне беларускага народа ў 1939 годзе стала важнейшым крокам на шляху да стварэння моцнай, незалежнай дзяржавы. Сёння гэта дае беларусам магчымасць самастойна выбіраць свой шлях, развіваць гарады, гадаваць дзяцей
і ўпэўнена глядзець у будучыню, а галоўнае – жыць пад мірным небам. Адзінства – наш галоўны шчыт ад любых знешніх выклікаў і залог таго, што Беларусь застанецца суверэннай і квітнеючай.
Назіраючы, якая сітуацыя сёння складваецца ў свеце, хацелася б адрасаваць беларусам своеасаблівы пасыл: берагчы тое, што ў нас ёсць, і памятаць, што сіла краіны – у кожным з нас, у штодзённай працы, клопаце пра бліжніх, у любові да сваёй зямлі і павазе да нашай агульнай гісторыі.

Наталля КАРАНКЕВІЧ, намеснік старшыні камісіі па справах непаўналетніх Кіраўскага райвыканкама:
– Мы, беларусы – адна вялікая і дружная сям’я. Для мяне Дзень народнага адзінства – гэта свята аб тым, што чужых дзяцей і чужой бяды не бывае. У маёй працы і ў маёй сям’і гэты дзень адчуваецца не як абстрактная дата, а як канкрэтная, якая адчуваецца як філасофія выратавання і падтрымкі. На працы даводзіцца бачыць пабітыя лёсы, падлеткаў, якія недзе спатыкнуліся, і бацькоў, якія заблыталіся. Таму для мяне гэты дзень – напамін пра тое, што наша грамадства моцнае толькі тады, калі мы не адварочваемся ад тых, каму цяжка. Дапамагчы сям’і падняцца са дна, вярнуць дзіця да нармальнага жыцця – гэта і ёсць сапраўднае народнае адзінства ў дзеянні, бо сіла чалавека – ва ўменні працягнуць руку дапамогі, а сіла народа – у тым, каб нікога не пакідаць у бядзе. Я жадаю ўсім беларусам цярпення, міласэрнасці і чуласці адзін да аднаго. Парадак і адзінства ў краіне пачынаюцца з парадку і згоды ў кожным доме.

Анастасія БЯРЖАНІНА, настаўнік Мышкавіцкай сярэдняй школы:
– Дзень народнага адзінства нагадвае нам аб галоўнай каштоўнасці – міры і згодзе паміж самымі рознымі людзьмі. Адзінства для мяне – гэта не словы на свяце, а штодзённая практыка. Дзеці прыходзяць з розных сем’яў, у кожнага свае звычкі і характар, але разам мы вучымся быць адной згуртаванай камандай. Я вучу іх дамаўляцца, быць шчодрымі і чулымі, падтрымліваць адзін аднаго ў складаныя моманты. Лічу, што менавіта ў школе ствараецца будучыня нашай краіны. І калі мы навучым іх паважаць адрозненні і шанаваць адзін аднаго з дзяцінства, то выгадуем моцнае і дружнае грамадства. А Дзень народнага адзінства няхай стане ўсім нам напамінам аб тым, што вялікая любоў да Радзімы пачынаецца з малога…

Наталля ШАПАВАЛАВА, намеснік дырэктара па ідэалагічнай рабоце ААТ «Рассвет імя К.П.Арлоўскага»:
– Для мяне, як для жыхара Беларусі, Дзень народнага адзінства – гэта не проста святочная дата ў календары. Гэта дзень глыбокага ўнутранага асэнсавання і нагода з гонарам паглядзець на шлях, які прайшоў наш народ. Адзначаючы гэтае свята, мы падкрэсліваем сваю цэласнасць як нацыі
і народа. Гісторыя распарадзілася так, што нашы землі доўгі час знаходзіліся ў розных дзяржавах, падзяляючы людзей межамі. Сёння ж мы адзіныя ад Брэста да Віцебска, ад Гродна да Гомеля.
На маю думку, сіла беларусаў заключаецца ў трох рэчах: працавітасці, павазе да сваёй гісторыі і імкненні шчыра і натхнённа працаваць на роднай зямлі.